Νύχτα

"Η νύχτα είναι όμορφη και τ' άστρα είναι χαδάκια,
μοιάζει με φίλη μας γνωστή, μα είν' αερικό",
είπανε χαρμόσυνα, γελώντας τα παιδάκια,
κι αυτή τους εξασφάλισε ένα θάνατο, -θαρρώ- παροδικό.

Νύχτα που μεγάλωσες τους φόβους της Ισμήνης
κι έπλεξες το εγκώμιο της αμφιβολίας
εκεί που στέκεσαι, θαρρείς, για πάντα θες να μείνεις
για να μην βρούμε 'μεις ποτέ μια γη επαγγελίας.

Χρόνια πνιγμένοι στα νερά των μάταιων λυγμών σου
ω, νύχτα του παράξενου και του σκοτεινού
μπλεγμένοι στα δίχτυα των διάφανων ιστών σου
φαντάζουμε παιδιά ενός κόσμου αδειανού.

Νύχτα μας πότισαν κρασί τα κρύα σου αστέρια
και στο κατάρτι μ' έδεσε η θεία σου φωνή.
Νανούρισες τη σκέψη μας με μιας γριάς τα χέρια
και θέριεψες με άνεση, κι άλλο την προσμονή.

"Η νύχτα είναι όμορφη και τ' άστρα είναι χαδάκια,
μοιάζει με φίλη μας γνωστή, μα είν' αερικό",
είπανε και δακρύσανε, ξυπνώντας τα παιδάκια
κι ο ήλιος εξεπρόβαλλε με τρόπο μαγικό!