Ασφυξία

Είν' ο ανέραστος ο αναστεναγμός,
είν' οι τυφλές ψυχές μας.
Είναι της μοναξιάς ένας πηχτός λυγμός,
κι η χαραμάδα απ' τις κούφιες καρδιές μας.

Είναι το μαύρο, τ' απόλυτο το φως,
είναι οι πιο σιωπηλές κραυγές μας.
Είναι της νόσου της χαράς, ο βέλτιστος γιατρός,
και οι αιώνια ανοιχτές, επώδυνες πληγές μας.

Την μεγαλύτερη θαρρώ, ελεύθερη αξία,
την λένε ασφυξία!